… Poznaj malarzy XIX wieku.

To byłam ja hrabstwo że Écouen było miastem artyścii nawet tam istniała szkoła malarzy, łaskotał moją ciekawość. Ani jeden, ani dwa, z dobrymi trampkami, butelką z wodą w mojej torbie i mapą miasta w ręku, moja podróż zaczyna się u stóp posągu Paula Soyera.

Idę schodami i idę wzdłuż kościoła Saint-Acceul, witraże z epoki są bardzo duże piękno, Możesz zobaczyć słynny posterunkowy Anne de Montmorency osobiście, a także jej rodzina.
Idę do lokalizacji szkoły Raoul Riet, gdzie Artyści Auguste Schenck - malarz zwierząt - specjalista od owiec i Georges Todd znany ze swojego malarstwo kwiatowe.


Miejsce Le Vacher twarzą do mnie, mogę odkryć piękny dom z imponującym szklanym dachem, za którym Théophile-Emmanuel Duverger i jego zięć Henri Dargelas wykonali wiele obrazów.
Idę wzdłuż lasu do skrzyżowania i zatrzymuję się na chwilę przed domem Charlesa-Edouarda Frère, syna Pierre-Edouarda, znanego z obrazów koni.

Po prawej stronie prowadzi ścieżka zamek, podczas gdy kolejna wyższa doprowadziła do połowy XIX wieku na stanowisko stacji telegraf (znajduje się za fortem). Wybieram trzecią ścieżkę do wejścia na cmentarz, gdzie pochowane są groby niektórych malarzy z Écouen.


Idę rue de Paris i widzę tam piękną siatkę szkoły Sainte-Thérèse. To Pierre Edouard Frère, założyciel szkoły malarskiej, zbudował ten piękny zamek. Nieco dalej ulicą wchodzę na parking miejski po prawej stronie, omijając duży dom z Vygon i ja podążam małą ścieżką po lewej stronie, która prowadzi do warsztaty rzemieślnicze.

Biorę ten duży ganek i idę sto metrów wyżej rue Georges Joyeux, skręcam w prawo w rue Colette Rousset i zjeżdżam na parking. Wchodzę w to zielony park przy otwartej bramie z tyłu parkingu i widzę, co było własnością Julesa-Paulina Lorillona, ​​malarza krajobrazu.
Opuszczając park, przy bramie w prawym górnym rogu, a wspaniała pralnia położony na naszej trasie na szczycie rue de la Grande Fontaine czeka na mnie. Po drugiej stronie rue Lorillon odkryłem duży dom z czerwonej cegły Michela Arnoux.

Wędrując po ulicy, kontynuuję wizytę w kierunku kościoła, dochodzę przed ratuszem, gdzie trzymane są Pinacoteca około trzydziestu obrazów tych dziewiętnastowiecznych artystów. Kieruję się w stronę ostatniego pulpitu tłumaczącego obraz Charlesa d'Entrayguesa znajdujący się przy wejściu na szczyt zamku. Reprezentował ministrantów grających w scenerii i architekturze, której lata się nie zmieniły.